منو اصلی
  صفحه اصلی
  تبلیغات
  تماس با ما
تبلیغات
تور کیش
ابزار وب مسترها
  ابزار مجله در وبلاگ
  گوگل پلاس در وبلاگ
  شمارنده مطالب
  پازل وبلاگ
  تولبار حرفه ای
  ابزار پرش به بالا
  ذکر ایام هفته
  استخاره آنلاین
  سخنان بزرگان
  نمایش رتبه گوگل
  وضعیت آب و هوا
  اوقات شرعی
  فونت های زیباسازی
  کدهای زیباسازی فلش
  فال روزانه
  فال حافظ
  فال کلیکی
  فال انبیا
  طالع بینی ازدواج
  طالع بینی هندی
  عشق سنج آنلاین
  موسیقی لایت در وبلاگ
  ساخت موسیقی آنلاین
  ساعت های فلش
  ابزار فرم تماس با ما
  چت روم
  تصاویر تصادفی
  تصاویر زیباسازی
  لودینگ وبلاگ
  جستجوگر گوگل
  تعیین وضعیت یاهو
  ساخت ایمیل آیکون
  تقویم رومیزی
  تغییر شکل موس
  نمایشگر آی پی
  تعبیر خواب
  نمایش تاریخ
  بارش برف در وبلاگ
  پرواز بادکنک در وبلاگ
  پرواز حباب در وبلاگ
  قطرات شبنم در وبلاگ
  ابزار مبدل تاریخ ها
  جملات عاشقانه تصادفی
  جملات تصادفی شریعتی
  حدیث تصادفی
  اس ام اس تصادفی
  دانستنی های تصادفی
  مترجم گوگل
  معرفی وبلاگ به دوستان
  سرویس whois دامنه
  ابزار ار اس اس ریدر
  کد آپلود عکس
  دیکشنری آنلاین
  ساخت صفحات پاپ آپ
  ساخت تصاویر ثابت
  روزنما با مناسبت ها
  لحظه شمار غیبت امام زمان
  کدهای کاربردی
آرشیو قالب ها

rss rss rss

تبلیغات رپورتاژ



پنل اس م اس رایگان
صفحه اصلی » فیلم شناسی » سریال حیرانی

تصاویر مربوط

وقتی فرم خود یك محتوا می‌شود

 ممكن است شما دیدن یك فیلم یا سریال سرراست را دوست داشته باشید. فیلم و سریالی كه فرم آن چندان پیچیده نباشد.
مثلا اگر قرار است شاهد صحنه‌ای از یك دیالوگ دو نفره باشید، به شكل معمول یك نما از نفر اول و یك نما از نفر دوم و بعد یك نمای دو نفره ببینید. اكثر اتفاق‌ها هر چند پر تعلیق، در فرمی كلاسیك ارائه شود.
در این صورت احتمالا این روزها خیلی سرتان با سریال «حیرانی» آخرین ساخته امید بنكدار و كیوان علی‌محمدی گرم نمی‌شود.
به نظر می‌رسد این دو نفر، اساسا میانه چندانی با «روال معمول» چه در ساخت فیلم و چه سریال ندارند. آنها ترجیح می‌دهند همواره دست به تجربه بزنند؛ حتی اگر سال‌ها باشد كه ساخت فیلم‌های كوتاه و تجربی را پشت سر گذاشته و قدم به مناسبت‌های حرفه‌ای گذاشته باشند.

این ویژگی نه خوب است و نه بد. صرفا یك انتخاب است. برای همین است كه ریسك می‌كنند و مخاطب كم حوصله تلویزیون را پشت سر هم با نما‌های غیرمتعارف و میزانسن‌های غریب و روایتی كه هر چه پیش می‌رویم انگار از آن عقب تر می‌مانیم، روبه‌رو می‌كند.
شاید مخاطب هم حق داشته باشد با خودش بگوید «این دیگر چه جورش است». واقعیت این است كه امید بنكدار و كیوان علیمحمدی آثار خود را برای مخاطبی می‌سازند كه دنبال «جور» دیگری می‌گردند.
«شبانه» نخستین فیلم سینمایی این دو نویسنده-كارگردان بود. این فیلم قصه دختری را روایت می‌كرد كه درگیر با روح برادر شهید خود و شك و تردید به نامزدش بود. فضای مبهم ذهنی دختر به فرم روایت و فیلمبرداری و تدوین هم كشیده شده بود و البته بازی‌ها.

در روایتی ملموس‌تر این درگیری فرم و محتوا و چالش میان آنها در «شبانه‌روز» بیشتر خود را نشان داد. اثری كه قرار بود نوعی آسیب‌شناسی پنهانكاری در روابط زناشویی باشد، پر بود از كلوزآپ (نمای بسته)‌ شخصیت‌ها. در واقع این كلوزاپ‌ها تحلیل و هراسی از عیان شدن رازها را به بیننده منتقل می‌كرد. نزدیك بودن در عین دور بودن.
و حالا آنها در اولین تجربه سریال‌سازی خود دست به ریسك بزرگی زدند. داستان، داستان زندگی پولاد مرزبان است كه بعد از سال‌ها و در واقع برای اولین بار با مادربزرگش به ایران می‌آید.

در ایران متوجه بیماری لاعلاج مادربزرگش ‌شده و مجبور می‌شود با رازهای زندگی‌اش كه سال‌ها از او پنهان بوده، روبه‌رو شود و همین مساله زندگی دیگران را هم تحت تاثیر قرار می‌دهد.
به نظر می‌رسد در وهله اول ما با یك فیلمنامه طبق استانداردهای معمول تلویزیون روبه‌رو هستیم، اما وقتی در تیتراژ ذكر می‌شود كه این فیلمنامه به روایت امید بنكدار و كیوان علیمحمدی بازگو می‌شود، یعنی این‌كه در این داستان و فیلمنامه احتمالا چیزهایی پس و پیش یا حذف و… شده است یا در دكوپاژ و نهایتا انتخاب فرم‌روایی از سوی آنها اساسا اتفاق دیگری قرار است رخ بدهد.

هر چند هنوز برای نتیجه‌گیری درباره سریال زود است، اما با پخش همین تعداد محدود قسمت‌ها باید گفت این بار بیش از همیشه این دو فرم را بر محتوا برتری داده‌اند و به رخ كشیده‌اند تا جایی كه فرم خود انگار محتوایی را به همراه آورده است.
این دو به عكاسی و نقاشی علاقه‌مند هستند و شاید برای همین است كه بیشتر از آن كه به تدوین به معنای ایجاد ارتباط بین تصاویر علاقه‌مند باشند به میزانسن علاقه‌مند هستند.
در حیرانی ما با میزانسن‌ها و دكوپاژی كاملا طراحی شده روبه‌رو هستیم. حالا این كه چقدر این میزانسن‌ها در اثر نشسته بحث دیگری است.

به نظر می‌رسد بیشتر میزانسن‌ها به میزانسن‌های تئاتر نزدیك باشد. اكثر شخصیت‌ها در حیرانی و حتی هنگام مكالمه رودررو به یكدیگر نگاه نمی‌كنند یا لااقل زاویه دوربین و چرخش آن به گونه‌ای است كه چنین به مخاطب القا می‌كند كه گویا ارتباطی میان شخصیت‌ها وجود ندارد.
به طور واضح برای كارگردان‌ها فضاسازی و جو كلی صحنه‌ها مهمتر از هر عامل دیگری است. در ایجاد ارتباط بین تصاویر اما سریال بشدت گنگ است.
آنها بشدت از تدوین خطی پرهیز كرده‌اند، اما تدوینی كه جایگزین آن شده گرچه در راستای فرم اثر گام برداشته، اما در بسیاری از مواقع ضربه‌های جبران‌ناپذیری به منطق روایی و منطق تصویری زده است.
در واقع پرهیز از تدوین خطی به این معنا نیست كه هر وقت دلمان خواست كات بدهیم یا هر دو پلانی را پشت هم بیاوریم. اتفاقی كه در برخی مواقع حیرانی رخ می‌دهد.
بر پایه استناد به فرم سریال حیرانی (چه خوب است كه در یك سریال می‌توان درباره فرم آن حرف زد) می‌توان گفت فرم این سریال نزدیكی‌های زیادی با سبك امپرسیونیسم در سینما دارد؛ با آن‌كه شاید چند عامل مهم آن را نداشته باشد.

امپرسیونیست‌ها معتقد بودند هنر برای بیان دیدگاه شخصی هنرمند است و محصول آن واقعی نیست و تجربه‌ای است كه احساسی را نزد تماشاگر برمی‌انگیزاند، اما با این تعریف عده‌ای از آنها به سینمای انتزاعی نزدیك شدند و عده‌ای سینمای روایی و البته حیرانی به روایت هم وفادار است، اما بیش از بیان روایت به دنبال جاری ساختن یك حس است.
اما از آنجا كه در بیشتر صحنه‌ها حیرانی در میزانسن‌ها (و نه در نوع فیلمبرداری و تدوین) كیفیتی تئاتری به خود می‌گیرد، شاید كمی با امپرسیونیست‌ها كه منتقد تقلید سینما از تئاتر بودند متفاوت باشند.
اما در این جنبش كه در دهه 19 در فرانسه شكل گرفت هدف آن بود تا با استفاده از نور، سایه، رنگ، حالت كانونی، بافت تصویر، زاویه دوربین و تدوین، از ضبط رئالیستی رویدادها و صحنه‌های واقعی فاصله گرفته شود و تاثیری ذهنی خلق كند.

گرچه بنكدار و علیمحمدی نتوانسته‌اند از نور، سایه و رنگ بهره كافی ببرند، اما با قاب‌بندی‌ها توانسته‌اند اشیا و شخصیت‌ها را از محیط پیرامون خود جدا كنند، گاه فیلم را سیاه و سفید می‌كنند تا با تغییر جلوه بصری باعث تغییر شكل در واقعیت شوند برای نزدیك شدن به روان شخصیت‌ها بسیاری از مواقع دریافت رویدادها یا برقراری ارتباط را از طریق آینه‌ای به تصویر می‌كشند و….
در نهایت هم این كه آنها با تكیه بر یك ریتم دیداری سعی در پیش بردن روایت خود دارند كه همین مساله بر امپرسیون كار آنها صحه می‌گذارد. ریتمی كه سعی دارد تجربه‌ای فراتر از دنیای روزمره را برایمان فراهم كند و تجربه‌ای كه سعی می‌كند بیشتر به روان شخصیت‌ها و ذهنیت آنها نزدیك شود تا رویدادها.


نوشته شده توسط : admin | در تاریخ 2017/03/11 ساعت 04 :16 : 58


دسترسی سریع
قالب های 3 ستونه
قالب های 2 ستونه
ابزار وبلاگ نویسان
آموزش وبلاگ نویسی
گالری عکس
آپلود عکس
بازی آنلاین
موسیقی لایت
بازی آنلاین

بازی آنلاین 660 بازی
بازی های دخترانه 16 بازی
بازی های ورزشی 97 بازی
بازی های تیراندازی 124 بازی
بازی های فکری 209 بازی
بازی های اکشن 126 بازی
بازی های مسابقه ای 50 بازی
بازی های متفرقه 38 بازی
بازی های محبوب

لینک ها
بک لینک شما در این مکان
کلیه حقوق متعلق به سایت نایت اسکین می باشد © Night-Skin.com 2004 - 2017