منو اصلی
  صفحه اصلی
  تبلیغات
  تماس با ما
تبلیغات
تور کیش
ابزار وب مسترها
  ابزار مجله در وبلاگ
  گوگل پلاس در وبلاگ
  شمارنده مطالب
  پازل وبلاگ
  تولبار حرفه ای
  ابزار پرش به بالا
  ذکر ایام هفته
  استخاره آنلاین
  سخنان بزرگان
  نمایش رتبه گوگل
  وضعیت آب و هوا
  اوقات شرعی
  فونت های زیباسازی
  کدهای زیباسازی فلش
  فال روزانه
  فال حافظ
  فال کلیکی
  فال انبیا
  طالع بینی ازدواج
  طالع بینی هندی
  عشق سنج آنلاین
  موسیقی لایت در وبلاگ
  ساخت موسیقی آنلاین
  ساعت های فلش
  ابزار فرم تماس با ما
  چت روم
  تصاویر تصادفی
  تصاویر زیباسازی
  لودینگ وبلاگ
  جستجوگر گوگل
  تعیین وضعیت یاهو
  ساخت ایمیل آیکون
  تقویم رومیزی
  تغییر شکل موس
  نمایشگر آی پی
  تعبیر خواب
  نمایش تاریخ
  بارش برف در وبلاگ
  پرواز بادکنک در وبلاگ
  پرواز حباب در وبلاگ
  قطرات شبنم در وبلاگ
  ابزار مبدل تاریخ ها
  جملات عاشقانه تصادفی
  جملات تصادفی شریعتی
  حدیث تصادفی
  اس ام اس تصادفی
  دانستنی های تصادفی
  مترجم گوگل
  معرفی وبلاگ به دوستان
  سرویس whois دامنه
  ابزار ار اس اس ریدر
  کد آپلود عکس
  دیکشنری آنلاین
  ساخت صفحات پاپ آپ
  ساخت تصاویر ثابت
  روزنما با مناسبت ها
  لحظه شمار غیبت امام زمان
  کدهای کاربردی
آرشیو قالب ها

rss rss rss

تبلیغات رپورتاژ
  کف کاذب چیست؟ آشنایی با کف کاذب فولادی و آلومینیومی
  کتاب زبان بدن ایرانی چاپ ششم
  پلان فیلم مرجع دانلود سریال شهرزاد
  افزایش بازدید و بهبود رتبه الکسا
  خرید بک لینک راهکاری علمی جهت سبقت از رقبا
  دانلود فیلم ۵۰ کیلو آلبالو با لینک مستقیم
  دانلود فصل دوم سریال شهرزاد
  دانلود آهنگ جدید آرش ای پی به نام غوغا میکنم
  دانلود زیرنویس فارسی فیلم و سریال های جدید
  وب سایت تهران موزیک اولین و بزرگترین مرجع موسیقی ایرانی
  استخرهای ویژه ماه مبارک رمضان با تخفیف ویژه
  با مبل ویستا منزلتان را زیباتر از قبل کنید
  سایت بی تیتر; خبر خوان کانال های تلگرام و سایت های معتبر
  پنل اس ام اس رایگان پرند پیامک



پنل اس م اس رایگان
صفحه اصلی » تاریخ و تمدن جهان » فیلسوف نمی میرد،ادا در می آورد!

تصاویر مربوط

 «اچ.جی.ولز» در کتاب عصر ماشین، ما را بر روی شهپر خیال، به آینده‌های بسیار دور به سیر و گشت می‌برد. هرگاه بدین طریق راه گذشته در پیش گیریم، پس از پیمودن مسافتی به مدت 24 قرن، در سال 399 ق.م خود را در یکی از خیابان‌های شهر آتن خواهیم یافت.

در راهی هستیم که به دادگاه منتهی می‌شود – دادگاهی که به زودی محاکمه سقراط در آن آغاز می‌‌گردد. شهر آتن ترکیب عجیبی از زشتی و زیبایی است. قصرها مرمرین و مجسمه‌های طلایی در سویی چشم را مسحور می‌کند و در سوی دیگر انسان تا زانو در گل و لای و زباله فرو می‌رود. مردم شهر نیز روحیه‌‌ای به شدت متضاد دارند. از ایجاد و ابداع و نابود کردن یکسان محفوظ می‌شوند.

به وحدت و هماهنگی عشق می‌ورزند و در عین حال زندگی سیاسی‌شان از نابسامانی و پریشانی مداوم مشحون است. با خدایان راز و نیاز می‌کنند ولی همسایگان را فریب می‌دهند. ملتی هستند از وحشی‌های با استعداد – با استعداد در هنر خویش و وحشی در رفتار با یکدیگر. ساختن انگشت معیوبی در مجسمه گناهی عظیم است. ولی قطع کردن انگشتان اسیران دشمن را کاری شایسته و میهن‌پرستانه می‌شمارند.

این‌ها هستند مردمی که به دادگاه می‌روند تا در حق خردمندترین انسان عصر خویش داوری کنند. این مردم با مغزهای درخشان و دل‌های بی‌ثبات تحت تاثیر عواطف و احساسات چون شعله‌ای در دست باد مشتعل می‌شوند. به یاد بیاوریم هم در همین چند سال پیش بزرگترین مجسمه‌ساز خویش را، با نام «فیدیاس» به اتهام ساختگی به مرگ در زندان محکوم کردند. نبوغ در آتن باستان ارمغانی زهر‌آگین و خطرناک بود.

چون به دادگاه قدم می‌گذاریم مشاهده می‌کنیم هیئت دادرسان در جاهای خود قرار گرفته‌اند. بیش از پانصد تن دادرس حضور دارند، جمع کثیری که گویی بیشتر مامور ایجاد آشوب و اضطرابند تا وظیفه‌دار تحقیق و دادرسی.

جلسه رسمیت یافته و سه نفر شاکی آماده‌اند که بیانات خود را شروع کنند. متهم را به جایگاه خود می‌آورند. همهمه و هیجانی در حاضران پیدا می‌شود و فقط سقراط است که همچنان آرام می‌ماند.

این فیلسوف به تحقیق برجسته‌ترین شخصیت دادگاه است. با این که هفتاد ساله است چون مردی چهل ساله استوار و محکم گام برمی‌دارد. چهره‌‌اش به علت این که تمام عمر خود را در زیر آسمان به تعلیم پرداخته، ‌زیتونی و تیره است. حکیمی است دوره‌گرد و بی‌اجر و مزد.

با آن سر طاس و پای برهنه چقدر شبیه مجسمه‌ای کوتاه و برنزی بود. با ریشی خاکستری، دماغی گرد و سر کوفته، چشمانی هوشمند و ترحم‌آمیز، لب‌هایی کلفت و تبسمی دوستانه و پر از بدگمانی، چون موجودی نیم‌ دیو و نیم فرشته،‌انسان را تحت تاثیر می‌گرفت.

نگاه نافذش به همه حاضران می‌رسید – نگاه پدر وارسته‌ای که به خانواده و کودکان خود سر خویش می‌نگرد – کودکان ساده‌لوح و تهییج‌پذیری که فقط برای شرارت رشد یافته و برومند شده‌اند.


در پی حکومت دیکتاتوری، انقلابی روی داده و اقدامات ضدانقلابی حکومتی را بر سر کار آورده است که سیاستمدارانی خودخواه بر آن حکم می‌رانند نه مردمانی خردمند. اگر همه نسبت به یکدیگر بدگمانند تعجب ندارد. وقایع حزن‌انگیز به قدر کافی پیش آمده که سلامت عقل مردم را مختل سازد.

*سقراط به علت سرباز زدن از پرستش خدایان محاکمه کردند

هر که جرئت فکر کردن داشته باشد، در دادگاه روزی سخت و ناگوار خواهد داشت. عجله کنیم محاکمه آغاز می‌شود. منشی به قرائت ادعانامه می‌پردازد: «سقراط به جنایت علیه کشور متهم است. نخست بدین علت که از پرستش خدایان ما سرباز می‌زند. دوم به جهت فاسد کردن جوانان و مجازات این دو مرگ است.»

حاضران دچار بهت و حیرت می‌شوند. جوانی با لحنی استهزاآمیز زیر لب به رفیقش می‌گوید: «سقراط را بدین جهت خدانشناس می‌خوانند که فقط به یک خدا اعتقاد دارد!»

سقراط همچنان آرام و بی‌اضطراب بر جای خود نشسته است. او جواب این ادعاها را به موقع خواهد داد. حال بهتر آن است ساکت باشد تا شاکیان سردسته شاکیان تاجر چرم فروشی است به نام «آنیتوس» که کینه و عداوت شخصی با سقراط دارد. پسر او از هواخواهان این فیلسوف پیر است. آنیتوس سقراط را سرزنش می‌کند که پسر او را فریفته و جوانک را از یک زندگی مرفه و سودمند دور کرده است. او می‌خواست این استاد مفسد و مخرب را وادار کندکه علاقه پسرش را به کار چرم‌فروشی برگرداند. 

*سقراط درخواست تجدید نظر را نپذیرفت

بدین سان سقراط در تعیین سرنوشت خویش صاحب‌نظر بود و می‌توانست به جای مرگ تقاضا کند او را تبعید کنند و احتمال می‌رفت هیئت دادرسان درخواست او را بپذیرند.

*سقراط هرگز در دوران زندگی‌اش تسلیم زورمندان نشد 

وقت تنفس رو به تمامی است و به زودی از سقراط دعوت می‌شود که به سخن پردازد اما سقراط به حل خویش است و در خلسه فرو رفته است.

یکی از شاگردان سقراط می‌گوید: «شاید از خداوند استمداد می‌جوید که به او راه نشان دهد و بگوید که چه کند.»

 سپس سقراط شروع می‌کند به رد کردن یکایک اتهامات مردم او را خدا ناشناس گفته‌اند و مدعی هستند که او خود را خردمند‌تر از آن می‌داند که به خدایان ایمان بیاورد. «اما من به هیچ روی خردمند نیستم و می‌دانم که هیچ نمی‌دانم شاید این همان است که شما خرد می‌نامید چه بسیار کسان هستند که حتی نمی‌دانند که نمی‌دانند»


* فروانروایان باید کشورداری را بیاموزند 

«این تنها هدف من در زندگی است. من همه جا به فرمانروایان گوشزد کرده‌ام که آنها باید راه و رسم کشورداری را بیاموزند همچنان که مثلا پینه‌دوز طریق تعمیر کفش را آموخته است. چه بسا این اعمال مرا که خود عبادت به درگاه خدا می‌دانم، یاوه و مهمل بینگارید. من فرصت اینکه به زندگی خویش برسم، نداشته‌ام و چنانکه مشاهده می‌کنید چون همه عمر خویش را در این راه صرف کرده‌ام به غایت فقیر و بی‌چیزم.»

«ای مردم آتن، اینها مطالبی است که برای گفتن داشتم. من به هیچ روی تقاضای عفو و بخشایش ندارم. من مخلوقی از سنگ و چوب نیستم بلکه از خون و گوشت آفریده شده‌ام. 

بدین‌سان این فیلسوف جانباز مصمم است به سوی مرگ پیش برود و مرگ درست یک ماه پس از این محاکمه فرا رسید. دوستانش در تمام این مدت در زندان با او بودند. سقراط بامداد روز موعود گفت: «نمی‌خواهم در لحظه‌های آخر عمرم ناله و شیون بشنوم.»

در آن حال هم سقراط از دیگران کمتر در شور و التهاب بود و با آنها از جاویدانی روح صحبت می‌داشت و در لب گور وصیتنامه‌ای امیدبخش برای زندگان می‌نوشت. در این وصیتنامه امید بخش، سقراط را باید پدر روحانی پولس قدیس به شمار آورد. ایمان او به جاویدانی روح مبنای عقیده مسیحیت است که چهارصد سال پس از آن اعلام شد. سقراط در زندان می‌گفت که تن زندان روح است و روح زندانی پیوسته مترصد آزادی.

 روز موعود به سرعت فرا می‌رسد. جام شوکران را به هنگام غروب آفتاب به او می‌دهند. کلمات او در این هنگام اطمینان بخش، آرام، بی‌شتاب، متین و استوار است. او مطالب خویش را به صورت‌های گوناگون بیان می‌کند که دوستانش آنها را به خوبی دریابند.

 تن چون آلت موسیقی است و روح نغمه‌ای است که در آن نواخته می‌شود این وسیله درهم می‌شکند و از میان می‌رود اما نغمه همچنان باقی است.

دیگر آواز سقراط رو به خاموشی می‌گراید. غروب نزدیک می‌شود. زندانبان به زندان قدم می‌گذارد: «ای سقراط مرا ببخش که به اطاعت از امر اولیای امور باید این جام شرنگ را به دست شریف‌ترین و نجیب‌ترین همه مردان بدهم.»

همین که از سقراط روی بر می‌گرداند؛ عقده‌اش می‌‌ترکد و زار زار به گریه می‌افتد. در این لحظه همه خود را گم کرده و در هم شکسته‌اند جز سقراط که می‌پرسد: «این ناله و فغان چیست؟ من زنان را بیرون فرستادم تا با چنین منظره‌ای روبرو نشوم. پس آرام باشید و صبر پیشه کنید.» دوستانش از شنیدن این کلمات، شرم‌زده از گریه خودداری می‌کنند. سقراط جام زهر را سر می‌کشد و به قدم زدن می‌پردازد. تبسمی گرم بر لب دارد. دستی به آهستگی به شانه هر یک از دوستانش می‌زند و به گوش هر یک کلامی تسلی‌بخش می‌گوید.

 زهر در بدنش نفوذ می‌کند و دیگر قادر به راه رفتن نیست. به گوشه‌ای می‌خزد و روی خود می‌پوشاند. «کریتو» زیر لب می‌گوید: «وقتی زهر به قلبش برسد کار تمام است» ناگهان سقراط روپوش به یک سو می‌اندازد. او برای دوستانش پیغام دیگری هم دارد. «آی کریتو من خروسی هم به آسلپیوس، مدیونم تمنا دارم این دین مرا هم ادا کن.» این آخرین سپاس و قدرشناسی سقراط از خدای درمان است چه آسلپیوس، خدای درمان، او را از تب نامنظم زندگی رهانیده است. کریتو جواب می‌دهد: «این دین ادا خواهد شد آیا تقاضای دیگری هم داری؟»

دیگر صدایی بر نمی‌آید. زهر به قلب رسیده است. کریتو چشم و دهان او را می‌بندد. دهان سقراط بسته شد، اما کلماتش همچنان زنده و جاویدند: «شرارت و بی‌عدالتی را با دلسوزی و دشمنی را با بخشایش جواب دهید. دشمنان خود را به علت جهل‌شان مجازات نکنید. آنها را تعلیم دهید باشد که از ظلمت جهل برهند.»


نوشته شده توسط : admin | در تاریخ 2017/03/11 ساعت 06 :34 : 18


دسترسی سریع
قالب های 3 ستونه
قالب های 2 ستونه
ابزار وبلاگ نویسان
آموزش وبلاگ نویسی
گالری عکس
آپلود عکس
بازی آنلاین
موسیقی لایت
بازی آنلاین

بازی آنلاین 660 بازی
بازی های دخترانه 16 بازی
بازی های ورزشی 97 بازی
بازی های تیراندازی 124 بازی
بازی های فکری 209 بازی
بازی های اکشن 126 بازی
بازی های مسابقه ای 50 بازی
بازی های متفرقه 38 بازی
بازی های محبوب

لینک ها
بک لینک شما در این مکان
کلیه حقوق متعلق به سایت نایت اسکین می باشد © Night-Skin.com 2004 - 2017