منو اصلی
  صفحه اصلی
  تبلیغات
  تماس با ما
تبلیغات
تور کیش
ابزار وب مسترها
  ابزار مجله در وبلاگ
  گوگل پلاس در وبلاگ
  شمارنده مطالب
  پازل وبلاگ
  تولبار حرفه ای
  ابزار پرش به بالا
  ذکر ایام هفته
  استخاره آنلاین
  سخنان بزرگان
  نمایش رتبه گوگل
  وضعیت آب و هوا
  اوقات شرعی
  فونت های زیباسازی
  کدهای زیباسازی فلش
  فال روزانه
  فال حافظ
  فال کلیکی
  فال انبیا
  طالع بینی ازدواج
  طالع بینی هندی
  عشق سنج آنلاین
  موسیقی لایت در وبلاگ
  ساخت موسیقی آنلاین
  ساعت های فلش
  ابزار فرم تماس با ما
  چت روم
  تصاویر تصادفی
  تصاویر زیباسازی
  لودینگ وبلاگ
  جستجوگر گوگل
  تعیین وضعیت یاهو
  ساخت ایمیل آیکون
  تقویم رومیزی
  تغییر شکل موس
  نمایشگر آی پی
  تعبیر خواب
  نمایش تاریخ
  بارش برف در وبلاگ
  پرواز بادکنک در وبلاگ
  پرواز حباب در وبلاگ
  قطرات شبنم در وبلاگ
  ابزار مبدل تاریخ ها
  جملات عاشقانه تصادفی
  جملات تصادفی شریعتی
  حدیث تصادفی
  اس ام اس تصادفی
  دانستنی های تصادفی
  مترجم گوگل
  معرفی وبلاگ به دوستان
  سرویس whois دامنه
  ابزار ار اس اس ریدر
  کد آپلود عکس
  دیکشنری آنلاین
  ساخت صفحات پاپ آپ
  ساخت تصاویر ثابت
  روزنما با مناسبت ها
  لحظه شمار غیبت امام زمان
  کدهای کاربردی
آرشیو قالب ها

rss rss rss

تبلیغات رپورتاژ



پنل اس م اس رایگان
صفحه اصلی » اخبار سینمای ایران » چرا مخملباف از نگارش فیلم عاشورایی

تصاویر مربوط

همزمان با ماه محرم به خاطره نگاری ساخت « روز واقعه » از زبان مشاور تولید این پروژه پرداخته ایم؛ فیلمی که در ابتدا نگارش فیلمنامه آن به محسن مخملباف و کیهان رهگذار پیشنهاد شده بود و در تولید اولیه آن هم سوگند رحمانی و آتیلا پسیانی ایفاگر نقشهای «راحله» و «عبدا../جوان نصرانی» بودند.

شبکه ایران/حــــامد مظفــــری: همه ساله وقتی وارد ماه محرم می شویم و بنا می شود که به مرور بهترین آثار سینمایی یا تلویزیونی بپردازیم که وقایع عاشورا را دستمایه خلق درام کرده اند پیش و بیش از هر نامی با « روز واقعه » برخورد می کنیم؛ فیلمی به کارگردانی شهرام اسدی با فیلمنامه ای یکتا از بهرام بیضایی که حدودا دو دهه پیش از این ساخته شد اما اثرگذاری بار داستانی آن چنان شدتی داشت که ده ها بار دیدنش هم به تکرار ختم نشد! در چرایی این ماندگاری بد ندیدیم با عبدا.. اسفندیاری که از زمان نگارش طرح اولیه کار تا زمان ساخت «روز واقعه» به عنوان مشاور تولید در کنار پروژه حضور داشت گفتگویی کرده و به وقایع نگاری ساخت این فیلم بپردازیم.

به نظرم حلقه واسط بین شما و بهرام بیضایی، داریوش فرهنگ بود که نگارش فیملنامه «روز واقعه» را به بیضایی پیشنهاد داد. این طور نیست؟
من در فاصله زمانی سالهای 1359 تا 1362 به عنوان مدیر گروه فیلم و سریال شبکه اول سیما مشغول فعالیت بودم.حوالی سال 1360 برای داریوش فرهنگ داستان مسلمان شدن یک مسیحی همزمان با وقوع وقایع عاشورا را تعریف کرده و از وی خواستم به سراغ گسترش طرح و نگارش فیلمنامه برود. فرهنگ یک طرح پنج صفحه ای نوشت و آن را برای ما آورد. ما هم بعد از تایید طرح از او خواستیم که فیلمنامه کار را براساس همان طرح بنویسد اما فرهنگ که ادعایی در فیلمنامه نویسی نداشت گفت من چنین کاری نمی کنم برای همین به سراغ گزینه های دیگری برای نگارش سناریو رفت. یکی از این گزینه ها مرحوم کیهان رهگذار بود یعنی نویسنده سریال «سربداران» اما رهگذار گفت:« من جرات نمی کنم چنین کاری را بسازم.» بعد فرهنگ به توصیه ما به سراغ محسن مخملباف رفت اما مخملباف هم از نگارش این فیلمنامه طفره رفت.

مخملباف که در آن دوران خود را یک مذهبی افراطی جا زده بود چطور نگارش فیلمنامه چنین کاری را قبول نکرد؟
مخملباف در آن دوران تئاتری با عنوان «حصار در حصار» را که مضمونی ضدمارکسیستی داشت اجرا کرده بود؛ تئاتری که فرج ا.. سلحشور و محمدرضا هنرمند هم در آن بازی کرده بودند و به واسطه این اجرا بود که پیشنهاد نگارش این فیلمنامه به مخملباف ارائه شد اما او هم گفت:«نمی توانم چنین فیلمنامه ای بنویسم چراکه با عقایدم جور نیست.» اینکه چرا او فکر می کرد این فیلمنامه با عقایدش جور نیست را من نمی دانم.

در نهایت مخملباف هم کار را قبول نکرد تا فرهنگ به سراغ بیضایی برود.
رفت و آمدهای داریوش فرهنگ به شبکه اول برای مشاوره جهت پیدا کردن سناریست ادامه داشت تا اینکه به ناگاه فرهنگ حدودا یک سالی غیبش زد و بعد از این یک سال فیلمنامه ای با عنوان «روز واقعه» را برای ما آورد؛ فیلمنامه ای نوشته «ع.سالک». فیلمنامه در شورای فیلم و سریال بررسی شد و تایید گشت و جالب اینکه تا قبل از تایید فیلمنامه فرهنگ نام نویسنده واقعی کار را نگفت. هرچقدر من به او اصرار کردم بگوید نام نویسنده چیست او مرتب می گفت:«چه فرقی می کند، شما فیلمنامه را بخوانید و ببینید مورد تایید است یا نه.»

 خودتان چه زمانی متوجه شدید که فیلمنامه را بیضایی نوشته؟
شخصا در همان بار اولی که فیلمنامه را خواندم به واسطه سبک و سیاق حاکم بر کار فهمیدم که احتمالا بهرام بیضایی در نگارش آن نقش داشته است. وقتی حدسم را با فرهنگ در میان گذاشتم، او تایید کرد که فیلمنامه کار بیضایی است اما به خاطر اینکه ممکن است آوردن نام بیضایی حساسیت برانگیز شود، نام مستعار روی فیلمنامه زده. به هر حال فیلمنامه تصویب شد و قرار بر ساخت آن گرفته شد اما به دلیل وقوع جنگ، ساخت آن به تعویق افتاد.

آیا فیلمنامه همان طوری که بیضایی آن را نگارش کرده بود تصویب شد یا تغییرانی هم بر آن وارد گشت؟
اندکی تغییرات که بیشتر درباره جلسات نشست و برخاست مسیحیان بودند در فیلمنامه ایجاد شد ولی در کلیت کار هیچ گونه تغییر اساسی ایجاد نشد.

اما در نهایت حدودا یک دهه ای از نگارش فیلمنامه گذشت تا فارابی آن را جلوی دوربین برد؟
گفتم که فیلمنامه به دلیل ساخت جنگ به تعویق افتاد تا اینکه من از تلویزیون به فارابی هجرت کردم و در این فاصله حسن جلایر تهیه کننده فیلم «سفیر» این فیلمنامه را از بیضایی خریداری کرد و برای دریافت پروانه ساخت آن را به ارشاد ارائه داد. شورای نظارت هم حدودا دو سال روی فیملنامه وقت گذاشت تا بعد از ارائه یک سری اصلاحات مجوز ساخت آن را صادر کند. من در آن زمان در بخش معاونت فرهنگی فارابی بودم و چون شهرام اسدی که تازه از خارج بازگشته بود را می شناختم و کارهایی که پیشتر ساخته بود را دیده بودم، به او پیشنهاد ساخت این فیلم را دادم. او مخالفتی با پیشنهاد من نداشت اما از من اطمینان خاطر می خواست که نکند کار را کلید بزند و در میانه راه متوقف شود.

چرا اسدی فکر می کرد ممکن است کار در میانه متوقف شود؟
ببینید جو آن موقع طوری بود که با آدمی که تازه از خارج آمده بود برخورد خوبی نمی شد برای همین اسدی علیرغم اینکه با چند شبکه مستند بین المللی قرارداد داشت اما از من خواست اگر به او فیلمنامه هایی را که برای ساخت آنها همه جوره حمایت وجود داشته باشد، ارائه کنم، او کار در کشور را ترجیح می دهد. من چند فیلمنامه به او پیشنهاد دادم که در این میان یکی از آنها «روز واقعه» بود و دیگری فیلمنامه ای با عنوان «چشمها را باید شست». شهرام فیلمنامه «روز واقعه» را انتخاب کرد و وقتی به او اطمینان دادم برای تولید این فیلم هر کاری از دستم بربیاید انجام می دهم او قراردادی که با چند شبکه مستند خارجی داشت را در برابر چشمان من پاره کرد؛ شاید باورتان نشود اما در متن آن قرارداد دستمزد اسدی به پول کشور ما حدودا ماهی 600 هزار تومان بود آن هم در شرایطی که من خودم در آن زمان حقوق ماهیانه ام بیشتر از ماهی 15 هزار تومان نبود.

آیا مسئولان با حضور شهرام اسدی به عنوان کارگردان مشکلی نداشتند؟
چرا، اینکه اسدی را کسی نمی شناخت سبب ساز آن شد که شروع تولید پروژه مدتها به تعویق بیفند اما در نهایت کار شروع شد. جالب اینکه اسدی برای اثبات تواناییهایش مدت ده دقیقه از کار را به صورت مونتاژ شده ساخت که اتفاقا کار قابل قبولی شد. در آن زمان تهیه کننده کار آقایی به نام دوستان یا نامی شبیه به این بود که از بخش فرهنگی سپاه وارد کار شده بود. علیرغم کیفیت بالای این ده دقیقه اما شانتاژ یک سری افراطی که فکر می کردند فقط و فقط آنها مسلمان هستند و این حق آنهاست که این فیلم را بسازند، کار تعطیل شد.

آیا در این نسخه بازیگران اصلی کار همان بازیگرانی نسخه نهایی بودند؟
نه، در آن موقع خانم سوگند رحمانی نقش اصلی زن یعنی «راحله» را ایفا کرده بود و اگر اشتباه نکرده باشم آتیلا پسیانی هم نقش جوان نصرانی را ایفا کرد. به جز این تیم تولید هم متفاوت بود.

بعد از توقف تولید چطور شد که بار دیگر کار کلید خورد؟
خلاصه فشارها کار را تعطیل کرد تا اینکه اسدی به سراغ ساخت «اوینار» ساخت و استعدادهایش را نشان داد و من هم خیلی خوشحال بودم که او توانسته منتقدان را راضی کند. بعد از آن و در زمانی که علی لاریجانی وزیر ارشاد شد، ایشان در صحبتهایی که با سید محمد بهشتی مدیرعامل وقت فارابی داشت از ایشان خواست که کاری سینمایی در رابطه با عاشورا ساخته شود. بهشتی هم بلافاصله فیلمنامه «روز واقعه» را پیشنهاد داد و لاریجانی هم آن را تایید کرد و به دنبال آن بهشتی از مرتضی شایسته خواست که مجری طرح کار شده و با سرمایه فارابی فیلم را بسازد. در نهایت در اوایل دهه هفتاد کار با تیمی دیگر ساخته شد.

چرا برای ساخت کار از خودِ بیضایی استفاده نشد؟ آیا به دلیل سفارشی بودن کار او رغبتی به ساخت نداشت؟
نه، هیچ ربطی به این مساله ندارد. اصلا فیلمنامه سفارشی نبود. ما فقط طرح را به داریوش فرهنگ ارائه دادیم و فرهنگ هم در تماس با بیضایی او را راغب به نگارش فیلمنامه دیده بود. درباره اینکه خودش چرا این کار را نساخت باید بگویم بیضایی در آن زمان فیلمنامه های دیگری داشت که به ساخت آنها علاقمندتر بود، از جمله فیلمنامه ای به نام «اشغال» که خودِ من آرزویم بود بیضایی بتواند آن را بسازد اما متاسفانه نشد. مطمئن باشید اگر روزی شرایطی فراهم شود حتما شخصا برای تهیه «اشغال» پیشقدم می شوم.  این را هم یادتان باشد که بیضایی تعداد بسیار زیادی فیلمنامه نوشته که مطمئنا ساخت همه آنها توسطِ خود وی امکانپذیر نیست مثلا ایشان فیلمنامه ای هم دارند به نام «پشت پرده نئی» که پر است از مفاهیم مذهبی و ایرانی که آن هم کاری است که بالاخره روزی باید ساخته شود.

علیرغم علاقه شما چطور بیضایی نتوانست «اشغال» را هم بسازد؟
خوب من فقط یک نفر بودم و همه که مثل من فکر نمی کردند و در نهایت امکانات و شرایط آن طور که بیضایی می خواست فراهم نبود تا او بتواند کار را بسازد.

شایعه ای که همواره درباره فیلمنامه «روز واقعه» وجود داشته آن است که چون در آن زمان بهرام بیضایی با تهمت بهایی بودن روبرو بوده، «روز واقعه» را نوشته تا از این اتهام تبری جوید.
اول این را به صراحت می گویم که بیضایی شخصا به طرح «روز واقعه» علاقه داشت و خودش با اعتقاد جلو آمده و کار را نوشت. او ذاتا آدمی است که بدون اعتقاد نمی نویسد. دوم درباره بهایی بودن باز هم به صراحت می گویم این ساخته و پرداخته ذهنهایی بیمار بوده که از خود بالاتر نمی دیده اند. من خودم در همان دوران با ایشان درباره این تهمت صحبت کردم و ایشان گفت:«از آنجا که در مناطقی از شیراز گروهی از بهاییان با نام خانوادگی بیضایی سکونت داشته اند برای همین این شایعه برای من ایجاد شده است!» شخصیت بیضایی بالاتر از این بوده که پیرو یک فرقه موهوم باشد. این شایعه را آنهایی ایجاد کردند که می خواستند او را بکوبند و چون با ابزار سینما نمی توانستند با او به رقابت برخیزند چنین تهمتهایی را بر او روا داشتند اما او در همان موقع بیضایی قاطع و محکم به من گفت:«پیرو فرقه خاصی نیست.»

هیچ گاه بیضایی درباره نتیجه کارگردانی شهرام اسدی چیزی به شما نگفت؟ آیا او از نتیجه کار راضی بود؟
من در همان دوران و بعدتر بارها و بارها در دیدارهای مختلف با بیضایی گپ زدم؛ آن هم نه فقط درباره این فیلم که درباره کارهای دیگر. ایشان در مجموع از فیلمی که اسدی ساخته بود راضی بودند و هیچ گاه این احساس را نداشت که فیلمنامه اش حیف شده است. بیضایی به طور نسبی «روز واقعه» اسدی را قبول داشت. خوشبختانه ردپای بیضایی هم در جای جای فیلم موجود است مثلا نگاهی کنید به این دیالوگ که «چرا مسیحی تازه مسلمان را به ما ترجیح می دهی» و پاسخ آن که «من از اسلام او بوی تازگی می شنوم و از اسلام شما، بوی تفاخر» یا در جایی دیگر نقل قولی از امام حسین(ع) می شنویم با این مضمون که«چرا تا وقتی که بتهای زنده وجود دارند بتهای سنگی را سنگ می زنی؟»

فکر می کنید اگر همین امروز بنا شود برای فیلمنامه ای با چنین دیالوگهایی پروانه ساخت گرفته شود این گونه دیالوگها درگیر ممیزی نمی شوند؟
دقیقا نمی دانم که چه پاسخی به سوال شما دهم اما در برخی اوقات چیزهایی را می شنوم که واقعا شایسته ما نیست و انگار برآمده از تنگ نظری گروهی است که به جای سعه صدر و بلندنظری محافظه کاری را روش کار خویش کرده اند. ممیزی حق ارشاد است و یک سری خطوط قرمز هستند که باید رعایت شوند اما برخی اوقات ممیزی برابر می شود با یک چور تعبیرتراشی که حتی به ذهن پدر جد مولف فیلمنامه هم نمی رسیده. به نظرم در ممیزی باید آدمهای معقول و با شرح صدر در راس قرار گیرند تا شکوفایی هنری هم بیشتر شود.


نوشته شده توسط : admin | در تاریخ 2017/03/11 ساعت 06 :42 : 10


دسترسی سریع
قالب های 3 ستونه
قالب های 2 ستونه
ابزار وبلاگ نویسان
آموزش وبلاگ نویسی
گالری عکس
آپلود عکس
بازی آنلاین
موسیقی لایت
بازی آنلاین

بازی آنلاین 660 بازی
بازی های دخترانه 16 بازی
بازی های ورزشی 97 بازی
بازی های تیراندازی 124 بازی
بازی های فکری 209 بازی
بازی های اکشن 126 بازی
بازی های مسابقه ای 50 بازی
بازی های متفرقه 38 بازی
بازی های محبوب

لینک ها
بک لینک شما در این مکان
کلیه حقوق متعلق به سایت نایت اسکین می باشد © Night-Skin.com 2004 - 2017