اگر در صفحه بخواهیم از بازدید کننده اطلاعاتی را دریافت کنیم باید از
فرم برای این کار استفاده کنیم. فرم برای انتقال اطلاعاتی که توسط کاربر
وارد شده اند به یک آدرس مشخص استفاده می شود. هر فرم می تواند شامل اجزایی
مانند کادر ورودی متن (Text Field)، جعبه مربوط به ورود متن (Text Area)،
دکمه های رادیویی (Radio Button)، منوهای کشویی، چک باکس و … باشد.
در بخشهای بعدی به توضیح اجزایی که می توانند در یک فرم به کار روند خواهیم پرداخت. در این قسمت به تگ
<form> و شناسه هایی که در آن به کار می روند می پردازیم. شکل کلی این تگ معمولاً به صورت زیر است :
<form action=”formProcessor.php” method=”get” name=”formName” target=”_blank”>
……………..اجزای مورد استفاده برای فرم
……………..
</form>
از میان شناسه های مورد استفاده در فرم استفاده از شناسه action
ضروری است. این شناسه مشخص کننده صفحه ای است که اطلاعات فرم باید به آن
ارسال شود. آدرس صفحه مورد نظر باید به عنوان مقدار این شناسه قرار گیرد.
لازم به یادآوری است که پس از اینکه کاربر اطلاعات مورد نظر را وارد کرد و
دکمه ارسال را کلیک کرد صفحه action برای پردازش اطلاعات باز خواهد شد.
البته استفاده از شناسه method هم اهمیت زیادی دارد ولی در صورتی که از این شناسه استفاده نشود از مقدار پیش فرض آن یعنی get استفاده می شود.
اگر در صفحه بخواهیم از بازدید کننده اطلاعاتی را دریافت کنیم باید از
فرم برای این کار استفاده کنیم. فرم برای انتقال اطلاعاتی که توسط کاربر
وارد شده اند به یک آدرس مشخص استفاده می شود. هر فرم می تواند شامل اجزایی
مانند کادر ورودی متن (Text Field)، جعبه مربوط به ورود متن (Text Area)،
دکمه های رادیویی (Radio Button)، منوهای کشویی، چک باکس و … باشد.
در بخشهای بعدی به توضیح اجزایی که می توانند در یک فرم به کار روند خواهیم پرداخت. در این قسمت به تگ
<form> و شناسه هایی که در آن به کار می روند می پردازیم. شکل کلی این تگ معمولاً به صورت زیر است :
<form action=”formProcessor.php” method=”get” name=”formName” target=”_blank”>
……………..اجزای مورد استفاده برای فرم
……………..
</form>
از میان شناسه های مورد استفاده در فرم استفاده از شناسه action
ضروری است. این شناسه مشخص کننده صفحه ای است که اطلاعات فرم باید به آن
ارسال شود. آدرس صفحه مورد نظر باید به عنوان مقدار این شناسه قرار گیرد.
لازم به یادآوری است که پس از اینکه کاربر اطلاعات مورد نظر را وارد کرد و
دکمه ارسال را کلیک کرد صفحه action برای پردازش اطلاعات باز خواهد شد.
البته استفاده از شناسه method هم اهمیت زیادی دارد ولی در صورتی که از این شناسه استفاده نشود از مقدار پیش فرض آن یعنی get استفاده می شود.
در اینجا لیستی از شناسه های پر استفاده در تگ فرم آورده شده است :
- action :
همانطور که گفته شد از این شناسه برای مشخص کردن صفحه پردازش کننده اطلاعات ورودی کاربر استفاده می شود.
- method :
این شناسه طریقه ارسال اطلاعات را به فایل action مشخص می کند و شامل دو مقدار زیر است:
- get : در این روش اطلاعات از طریق آدرس صفحه (نوار
آدرس) ارسال می شوند. به این صورت که اطلاعات وارد شده در فرم پس از یک
علامت سؤال بعد از آدرس صفحه action قرار می گیرند و ارسال می شوند. از این
روش نمی توان برای اطلاعات طولانی یا کاراکترهای غیر ASCII استفاده کرد.
همچنین بهتر است برای اطلاعات مهم از قبیل نام کاربری و کلمه عبور هم از
این روش استفاده نشود. چون در این صورت این اطلاعات در نوار آدرس مرورگر
نمایش داده می شوند.
- post : این روش برای ارسال اطلاعات از آدرس صفحه
استفاده نمی کند. مزیت این روش نسبت به روش قیل امنیت بیشتر به دلیل عدم
نمایش اطلاعات ارسالی به کاربر و همچنین امکان ارسال اطلاعات طولانی تر
است.
- name :
از این شناسه برای تعریف کردن یک نام منحصر به فرد برای فرم استفاده می شود.
- target :
این شناسه روش باز شدن صفحه پردازشگر اطلاعات را مشخص میکند. می توان برای
مقدار این شناسه از نام یک فریم برای باز شدن صفحه action در آن فریم
استفاده کرد یا از مقادیر از پیش تعریف شده زیر:
- blank_ : صفحه action در یک پنجره جدید باز خواهد شد.
- self_ : صفحه action در فریمی که فرم در آن قرار دارد باز خواهد شد.
- parent_ : صفحه action در frameset محتوی فرم باز خواهد شد.
- top_ : صفحه action در تما پنجره باز خواهد شد.
علاوه بر شناسه های بالا که فقط مربوط به فرم هستند از شناسه های استاندارد زیر نیز می توان در تگ فرم استفاده کرد:
id, class, title, style, dir, lang, xml:lang
رویدادهای زیر هم در تگ فرم قابل استفاده هستند.
onsubmit, onreset, onclick, ondblclick, onmousedown, onmouseup,
onmouseover, onmousemove, onmouseout, onkeypress, onkeydown, onkeyup
